Nasłonecznienie i przesłanianie – obowiązujące przepisy

Nasłonecznienie i przesłanianie – obowiązujące przepisy

Każdy budynek mieszkalny, zanim otrzyma pozwolenie na budowę, musi spełniać ściśle określone wymagania dotyczące dostępu do światła dziennego i słonecznego. Jako, że światło słoneczne dociera do ziemi albo w formie światła rozproszonego, które widzimy jako świecące niebo w ciągu dnia, albo jako bezpośrednie światło słoneczne w polskich przepisach mamy dwie oddzielne regulacje dotyczące każdego z tych typów światła naturalnego. W Polsce reguluje to Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich otoczenie (tekst jedn. Dz.U. 2022 poz. 1225 ze zm.). Kluczowe są tu § 13 i § 60 tego rozporządzenia. 

Przesłanianie, czyli § 13 Warunków Technicznych

Zapisy § 13 Warunków Technicznych mają gwarantować dostęp do światła rozproszonego do wszystkich pomieszczeń na stały pobyt ludzi, czyli również do pokoi mieszkalnych. Z zapisów tego paragrafu wynika geometria wolnej przestrzeni jaką należy zapewnić przed każdym oknem pomieszczeń na stały pobyt ludzi. Badanie wykonuje się rysując dwóch ramionach o kącie między nimi wynoszącymi 60° i punkcie wstawienia po wewnętrznej stronie otworu okiennego w połowie długości i na poziomie parapetu. Następnie należy zbadać, czy wszystkie fragmenty projektowanego lub istniejących budynków znajdują się w odległości większej niż wynosi różnica wysokości między tymi punktami (stosunek 1:1). Badanie takie wykonuje się tylko dla obiektów znajdujących się w odległości do 35 m. Ustawodawca przewidział też złagodzenie dla zabudowy śródmiejskiej. W takiej zabudowie odległość między analizowanymi punktami może być dwa razy mniejsza niż różnica wysokości (stosunek 1:2). Zmniejszono również maksymalną odległość do 17,5m.

Należy pamiętać, że o tym czy mamy do czynienia z zabudową śródmiejską czy nie mówi nam albo obowiązujący plan miejscowy, albo gminne studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Tylko w przypadków wyraźnych zapisów w tych aktach można skorzystać ze złagodzeń jakie dają przepisy.

Co mówi § 60 Warunków Technicznych?

Zgodnie z § 60 WT, mieszkania powinny mieć zapewniony również dostęp do światła słonecznego, a co najmniej jeden pokój w każdym mieszkaniu musi być nasłoneczniony przez minimum 3 godziny w ciągu dnia. Jako dzień obliczeniowy przyjmuje się równonoc, czyli w zależności od roku 20 albo 21 marca lub 22 albo 23 września. W zabudowie śródmiejskiej (zwartej zabudowie miejskiej) dopuszcza się skrócenie czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny dla mieszkań wielopokojowych, a mieszkania jednopokojowe są zwolnione z konieczności zapewnienia nasłonecznienia. 

Również w przypadku nasłonecznienia śródmiejskość zabudowy musi wynikać z obowiązujący plan miejscowy albo gminne studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Minimalny czas nasłonecznienia